خم نخواهد کرد حتی بر بلند دار سرهر کسی بالا کند با نیت دیدار سرهر زمان یک جور باید عشق را ابراز کردچون تو که هر بار دل میدادی و این بار سرعشق! آری عشق وقتی سر بگیرد، میرودبر سر دروازهها سر، بر سر بازار سرای شکوه ایستا! نگذار بر دیوار دستتا جهان نگذارد از دست تو بر دیوار سرکاشفالاسرار میخواهد گرهگیسوی عشقخوش به هم پیچیده است این رشته بسیار سرلیلةالقدر است این افتاده در گودال، ماهمطلعالفجر است این برکرده از نیزار سردر مسیر وصل سر از پا اگر نشناختیمیکند پندار پا تا میکند رفتار سرحاصل مرگ گل سرخ است عطر ماندگارپس ملالی نیست از گل میبُرد عطار سرشمع بی سر زنده میماند که من باور کنمروی دوش مرد گاهی میشود سربار سرجای دارد صبح بگذارند نام شام راچون که دیگر میشود خورشیدِ شامِ تار، سرچون طلب کردهست از اهل وفا دلدار دلدر طبق با عشق اهدا میکند سردار سردل به یک دست تو دادم سر به دست دیگرتزیر سر بگذار دل یا زیر پا بگذار سرالعطش گفتی ولی آب از سر دنیا گذشتیک نفس آخر کشیدی جام را انگار سرزندگی یعنی عبادت، زندگی یعنی نمازمرگ یعنی والسلام از سجدهات بردار سرآسمان! از ماه بالاتر نبر خورشید رانیزه را پایین بیاور، نیست یار از یار سربرچسبها: محمد زارعی

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یااَباعَبْدِاللَّهِ وَعَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ [اَبَداً] ما بَقیتُ وَبَقِىَ اللَّیْلُ وَالنَّهارُ وَلاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ ...

امشبی را شه دین در حرمش مهمان است

عصر فردا بدنش زیر سم اسبان است

مکن ای صبح طلوع

شب قتل است یک امشب که حسین مهمان است

غمش امشب همه از تشنگی طفلان است

مکن ای صبح طلوع